Μια μέρα δικτάτορας... (μέρος ΄Β)

Μια μέρα δικτάτορας να ήμουν...

Και ναι μεν ξεκίνησα από τα μικρά μου φιλαράκια στο Ά μέρος, αλλά δε θα μπορούσα να μην ασχοληθώ με τον κόσμο των μεγάλων. Πολιτική, Δικαιοσύνη, Σύνταγμα... βαρύγδουπες λέξεις που στο πέρασμα των χρόνων χάσανε την αξία τους, κρύφτηκε από πίσω τους η λαμογιά κι ακόμη περισσότερο τα λαμόγια.

Μια μέρα δικτάτορας... (μέρος 'Α)

Μια μέρα δικτάτορας να ήμουν...

Ναι φίλοι μου, δικτάτορας, όχι πρωθυπουργός· γιατί η δημοκρατία απαιτεί λαό ώριμο (συναισθηματικά, πνευματικά κ.ο.κ). Απαιτεί λαό έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του και για μια φορά (τουλάχιστον) να σκεφτεί και να πράξει για το καλό του συνόλου και όχι για το δικό του προσωπικό συμφέρον... Έως τότε...